نزای پێ ھەڵکەوتنی ئاژەڵ لە کاتی سواریدا
بِسْمِ اللهِ
(١)
واتە: بەناوی خودا.
(١)
أبو داود ٤ / ٢٩٦ وصححه الألباني في صحيح أبي داود ٣ / ٩٤١ {وصحابي الحديث هو أسامة بن عمير (رضي الله عنه)}. نزای گەشت (سەفەر) نزای سواری (ئاژەڵ ، سەیارە) نزای دەستپێکردنی دەست نوێژ ئەگەر لە کۆمەڵەیەک ترسایت پێغەمبەری خودا (صلی الله علیە وسلم) چۆن ویردەکانی دەخوێند لە نزاکانی نەمانی باران نزاکردن لە کاتی مردوو کردنە ناو گۆڕ فەزڵ و گەورەیی (سبحان الله ، الحمد لله ....) کردن زیکری پێش دەست نوێژ نزای وەستان لەسەر صەفا و مەروە
